Cliënten redden het niet zonder AWBZ-hulp

 

Geen oplossing in eigen kring

In 2009 is het moeilijker geworden om aanspraak te maken op begeleiding uit de AWBZ. Veertig procent van de deelnemers aan de meldacties die de cliëntenorganisaties de afgelopen twee jaar organiseerden, ervaart een teruggang in zorg. Ruim 90% van hen zegt hiervoor in eigen kring geen langdurige oplossing te vinden.

Gemeente biedt lang niet altijd passend alternatief
Uit de monitor blijkt ook dat gemeenten nog weinig alternatieven bieden. Zeker niet voor kleinere groepen met specifieke problemen, zoals kinderen met autisme en meervoudige handicaps. Dit is slecht nieuws. Want het kabinet heeft zich voorgenomen om begeleiding helemaal uit de AWBZ te halen, en veronderstelt dat de gemeente die zorg vervolgens biedt. Dat gaat in werkelijkheid minder goed dan ‘op papier’. Goede uitzonderingen daargelaten hebben veel gemeenten te weinig kennis van specifieke groepen en voeren ze een te passief beleid. Met het overhevelen van de begeleiding naar de gemeente vervalt het wettelijke recht op begeleiding. Mensen die begeleiding nodig hebben worden afhankelijk van het aanbod van hun gemeente.

Maatregelen stapelen zich op
De cliëntenorganisaties signaleren ook dat mensen in de knel komen doordat maatregelen zich steeds verder opstapelen. Mensen van achttien jaar en ouder moeten sinds 2010 een eigen bijdrage betalen voor AWBZ-begeleiding. De eigen bijdrage leidt voor een derde van de mensen tot financiële problemen. Een deel van hen stopt noodgedwongen met zorg terwijl ze die eigenlijk niet kunnen missen; zij zullen later mogelijk terugvallen op zwaardere zorg. Daarnaast is het krijgen van respijtzorg voor mantelzorgers moeilijker geworden en zijn de PGB-tarieven verlaagd. 

“ Door de eigen bijdrage AWBZ houdt mijn dochter welgeteld 200 euro per maand over, waarvan ook de ziektekostenverzekering wordt betaald. Het is voor haar niet mogelijk van eigen middelen te leven. Ik sta er als moeder financieel alleen voor. Als ik uitval heeft zij een groot probleem, maar als ik moet doorwerken zoals ik nu doe, 6 dagen id week, alleen om haar dagelijkse zaken te kunnen bekostigen zal ik het vroeg of laat niet meer trekken, en wie gaat er dan voor haar zorgen?????????”

Begeleiding onmisbaar
De cliëntenorganisaties benadrukken dat de behoefte aan professionele begeleiding geen luxe is maar een onmisbare schakel in het omgaan met beperkingen, zelfredzaamheid en probleemgedrag. Begeleiding moet gegarandeerd toegankelijk blijven via de AWBZ voor mensen die voortdurend begeleiding nodig hebben om zelfstandig te kunnen wonen.